Choroba Parkinsona — rozpoznanie i leczenie w Ożarowie Mazowieckim

Choroba Parkinsona — druga najczęstsza choroba neurozwyrodnieniowa

Choroba Parkinsona wynika z postępującego zaniku komórek nerwowych produkujących dopaminę w istocie czarnej śródmózgowia. Niedobór dopaminy zaburza płynność i automatyzm ruchów. Choroba dotyczy ok. 1% osób po 60. roku życia, choć u części pacjentów zaczyna się wcześniej — nawet przed 50. rokiem życia.

Objawy rozwijają się powoli, zwykle asymetrycznie — od jednej strony ciała — i przez długi czas bywają przypisywane „wiekowi”, „reumatyzmowi” lub „zamrożonemu barkowi”. Tymczasem właściwe rozpoznanie i leczenie pozwalają skutecznie kontrolować objawy przez wiele lat.

Choroba Parkinsona nie skraca istotnie życia u większości pacjentów, ale wymaga stałej, dobrze prowadzonej opieki neurologicznej i dostosowywania leczenia do zmieniających się potrzeb. Do gabinetu w Ożarowie Mazowieckim przyjeżdżają pacjenci z zachodniej części powiatu warszawskiego zachodniego i okolic — m.in. z Błonia, Pruszkowa, Piastowa, Starych Babic, Leszna, Brwinowa oraz z warszawskiego Bemowa i Woli.

Nie każdy parkinsonizm to choroba Parkinsona

Podobne objawy mogą wywoływać inne schorzenia: parkinsonizm polekowy (po lekach przeciwpsychotycznych, niektórych lekach przeciwwymiotnych i „na krążenie”), parkinsonizm naczyniowy (u osób z licznymi zmianami niedokrwiennymi mózgu, głównie w nogach), atypowe zespoły parkinsonowskie (zanik wieloukładowy, postępujące porażenie nadjądrowe, zwyrodnienie korowo-podstawne, otępienie z ciałami Lewy’ego) oraz drżenie samoistne, które bywa mylone z parkinsonizmem.

Rozróżnienie ma znaczenie praktyczne: atypowe zespoły słabiej odpowiadają na standardowe leczenie dopaminergiczne, szybciej postępują i wymagają innego planowania opieki, a parkinsonizm polekowy ustępuje po zmianie leków. Dlatego pierwsza konsultacja obejmuje dokładny przegląd wszystkich przyjmowanych preparatów.

Leczenie choroby Parkinsona — dostosowane do etapu i pacjenta

Nie ma jeszcze leku, który zatrzymałby postęp choroby, ale dostępne terapie skutecznie łagodzą objawy. Leczenie farmakologiczne dobiera się do wieku, nasilenia objawów, aktywności zawodowej oraz chorób współistniejących. Nie ma powodu, by odwlekać skuteczne leczenie kosztem sprawności pacjenta — celem jest dobra jakość życia od początku choroby.

Po kilku latach leczenia u części pacjentów pojawiają się fluktuacje (skracanie działania dawki, „wyłączenia”) i dyskinezy (ruchy mimowolne). Postępowanie obejmuje modyfikację dawek i pór przyjmowania leków, włączanie terapii skojarzonej, a w zaawansowanym stadium — terapie infuzyjne lub głęboką stymulację mózgu (DBS).

W przypadku dominującego, opornego na leki drżenia możliwe jest leczenie zabiegowe metodą MRgFUS — skupionej wiązki ultradźwięków pod kontrolą rezonansu, bez otwierania czaszki. lek. Piotr Ślifirczyk prowadzi kwalifikację neurologiczną do tego zabiegu w Szpitalu Medicover w Warszawie, także online dla pacjentów z całej Polski.

Niezbędnym elementem leczenia jest regularna aktywność fizyczna — udowodniono, że spowalnia narastanie niesprawności — oraz fizjoterapia, terapia mowy i połykania, leczenie zaparć, zaburzeń snu, depresji i spadków ciśnienia. Ważna jest też edukacja rodziny i planowanie opieki.